Het moest maar eens gaan sneeuwen.
Het gedicht van Tjitske Jansen lijkt in eerste opzicht te gaan over de twijfel van een jong meisje: ben ik een echt meisje of voel ik me meer een jongen. Ik ben er echter van overtuigd dat het gedicht gaat over iets anders en dat deze opvattingen over jongen-meisje een omleiding zijn van het echte verhaal. Naar mijn mening is het meisje bezig te ontdekken hoe ze in elkaar zit. Ze vindt dingen leuk die andere meisjes apart vinden, maakt dat haar dan raar? Kan ze zichzelf nog wel een meisje noemen? Het gedicht vormt als het ware de onwetendheid van het meisje. Omdat ik het zo leuk vind dat het gedicht begint met een vergelijking over een milkshake, heb ik deze groot op de omslag gezet. Ook zijn er kleine details van sneeuw te zien. Het meisje, dat er alles behalve jongensachtig uit ziet, heeft haar zorro-cape aan en is in gedachten verzonken. Op de achtergrond zijn aquarel schilderijen te zien. Ik ben persoonlijk dol op aquarel, en vond het bij deze omslag passen door de openliggende keuzes van het meisje. Ze is nog zo jong, en kan alle kanten op. De keuzes die ze gaat maken hangen af van de richting die ze kiest. Vaag op de achtergrond ligt een puzzel. De puzzel staat symbool voor het feit dat wat ze ook kiest, elke beslissing haar op een pad brengt waarin alles samenvalt. Nu is het aan haar, wat ze zal doen..
![]() |
| Door mij ontworpen versie van de omslag 'het moest maar eens gaan sneeuwen' |
