zondag 20 september 2015

Balans - evaluatie van proces boekenlijst

Boeken lezen, je vindt het fantastisch of je vindt het niks. Welke van de twee het wordt, blijkt vaak al op de basisschool. Daar vindt je altijd de lezers en degenen die dunne boekjes uit de kast trekken om er snel vanaf te zijn. Hoe jammer ik het ook vind, en hoe het ook niet in mijn complexe karakter past: ik ben destijds iemand uit de laatste groep geweest. Ik heb lezen nooit als een rustgevende hobby gezien, mede door het feit dat ik me slecht kan focussen en ontzettend langzaam lees. Als ik een zin lees, duurt dat lang en de kans is groot dat ik alles na 10 zinnen weer vergeten ben, waardoor ik terug moet lezen en de magie van het meegesleept worden in continuïteit al snel verdwenen is. De inhoud van boeken heb ik daarentegen altijd prachtig gevonden en het is voor mij dan ook altijd een wens geweest om te "leren" lezen.
Het verplicht lezen van deze 13 boeken - ik heb er uiteindelijk zelfs meer gelezen - was een mooie methode om dit in gang te zetten. Ik zag er tegenop en bij sommige boeken heb ik echt moeten doorzetten, met name bij Max Havelaar, omdat ik daarvan ook de inhoudt vreselijk vond. Het was negatief, ik vond het niet interessant en ik vond het een slecht samenhangend geheel. Gedurende de boekenreis heb ik echter ook een aantal boeken gelezen die mijn interesse zodanig wekten, die zo'n uitwerking op me hadden, die me letterlijk kippenvel bezorgden bij de laatste pagina, waardoor ik verder wílde lezen. Omdat ik geen makkelijke lezer ben, heb ik mijn titels telkens selectief uitgekozen. Ik heb dagen in de bieb rondgeslenterd om alle opties te bekijken, omdat ik wist dat ik er als niet-lezer niet veel meer dan 13 kon lezen.
Hierbij maakte ik soms inschattingsfouten. Zo dacht ik dat ik "Hofmans honger" van Leon de Winter fantastisch zou vinden, maar ik kwam er simpelweg niet door heen. Ik heb het boek tot bijna de laatste bladzijde gelezen om het vervolgens met tegenzin weg te leggen. Dat voelde echt als een verlies, alsof ik het niet had gehaald, maar ik heb ook geleerd dat het soms niet verkeerd is om een boek weg te leggen.
Ik denk dat ik voor mijzelf heb ontdekt wat lezen voor mij betekent. Ik vind dat een boek op welke manier dan ook een verrijkende werking moet hebben op jou als lezer. Dit kan een mooi verhaal zijn, een bewonderenswaardige hoofdpersoon, een nieuwe inzicht, een mooie schrijfstijl of een bijzondere setting. Als dit element voor jou als lezer ontbreekt, vindt ik het geen zonde om het verhaal los te laten. Dat vind ik niet méér. Ik zie daarmee een ontwikkeling bij mijzelf, waarin ik het lezen meer ben gaan zien als iets wat ik voor mezelf doe en minder als iets wat gelijk staat aan een toets leren en de stof "studerend' opnemen. Ook praktisch gezien zie ik de voordelen van het lezen voor de lijst. Ik heb klassiekers gelezen en kan daar nu over meepraten, ik ben iets sneller geworden en kan lastige zinnen makkelijker doorgronden.
Voor mij persoonlijk -zo heb ik ondervonden- is een boek een goed boek als het ofwel een positieve sfeer met zich meebrengt of een bijzonder, verrijkend inzicht bevat dat ik kan toepassen in mijn eigen zoektocht in een wereld vol onbeantwoorde vragen. Het eerste is niet snel terug te zien in literatuur. Er zit snel zware stof in een literair verhaal en als het een licht verhaal is zal er een diepere laag zijn die je als lezer moet ontdekken. Daarom lees ik nog steeds graag boeken die geen literaire titel hebben. Verrassende inzichten heb ik wél gevonden in mijn zoektocht naar de betekenis van literatuur voor mij als lezer. Sterker nog, ik ben er nu van overtuigd dat deze alleen in in literatuur te vinden zijn. Ik vond Rituelen een prachtig boek, waaruit ik daadwerkelijk inspiratie heb gehaald voor het alledaagse leven. De dag nadat ik het boek weglegde kwam ik een duif tegen, iets wat een motief vormt in het boek en moest daar hardop om lachen. Op dat moment herinnerde dat me aan de laatste bladzijde van het boek waarin de hoofdpersoon plots bewust wordt van het prachtige van zijn bestaan. De rest van de dag was ik extra bewust en gelukkig om de kleine mooie dingen die me die dag zijn overkomen.
Het boek was een niveau 6 boek, maar niet eerder las ik een boek voor de lijst waar ik zo gemakkelijk door heen kwam, omdat het me interesseerde en omdat het me wat deed. Daarom heb ik - noem het toeval of niet - het gevoel dat mijn zoektocht tijdens mijn schoolperiode hier ook mag eindigen. Volgend jaar zal ik de wijde wereld in gaan, ik zal gaan werken, gaan reizen en de tijd hebben om te doen wat ik wil doen om in mijzelf te investeren. Ik heb het afgelopen jaar een nieuw plan aan mijn reeds gemaakte plannen voor dit "lege" jaar toegevoegd: Ik zal met plezier wat vaker de boeken in duiken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten