dinsdag 28 oktober 2014

Karel ende Elegast (boekenlijstboek 4)

Een jonge man, men schat hem zo net volwassen. Een veel voorkomende verschijning in de bruisende stad met wilde krullen en diepbruine ogen. Een jongeman waar de meeste jongedames niet vies van zijn. Elke dag begroet hij de buurtbewoners met een glimlach te breed voor zijn licht getinte gelaat. De meesten kennen hem, mede door dit herhaaldelijke tafereel. Wat men ondertussen niet weet is dat hij de de listigste, de sluwste, de allerslimste is.

Zo nuchter als de befaamde jongeman zich voordoet, zo intens is hij dagelijks bezig om het tegengestelde te presteren. Wanneer men denkt dat hij zich onder de mensen bevindt, is zijn meesterlijk brein de menigte al tien stappen verder. Karel is een dief. En dan wel de moderne dief, het type dat zich in een mum van tijd kan transformeren van goede vriend naar ongemanierde schurk. Zijn daden zijn onverwacht, maar elke keer raak. En precies die onvoorspelbaarheid maakt hem tot de onopvallende dader die hij in de ogen van de bewoners is. Immers, wie zou die lieve, sociale, knappe jongen uit het stadscentrum, de held, verdenken van slechte daden?

Een voorbeeld uit zijn rijk gevulde criminele curriculum vitae is een recente gebeurtenis. Het gebeurde rond zes uur 's avonds op 26 november met de observatie voor zijn meesterplan. Het is bijzonder druk op Amsterdam CS en de kapitalisten zijn er voor het oprapen. Dat gebeurt nou eenmaal tijdens de spits en dat weet Karel maar al te goed. In de verte ziet Karel een moeilijk kijkende vrouw op glanzende Armani naaldhakken staren naar het bord met reistijden. In een ogenblik verandert hij zijn zelfverzekerde houding naar dat van een jong jongetje anno 2014 dat geen vlieg kwaad doet. 'Kan ik u helpen mevrouw, ik zit hier op school en reis wel vaker met het openbaar vervoer'. De vrouw legt hem opgelucht uit dat ze er niets van begrijpt en Karel stuurt haar naar een bijna verlaten trein. Hij loopt een minuut of twee weg en keert dan terug met dat zelfde leugenachtige voorkomen. 'Mevrouw, ik geloof dat u even moet checken of deze trein toch niet de verkeerde is, misschien heb ik mij vergist. Kijkt u even op dat bord.' Hij past wel op haar tas. En natuurlijk neemt hij deze gelijk even mee.

Wat onze sluwe Karel zo'n lastig geval maakt, is de sympathie die we ver weg kunnen waarnemen. De primaire reden voor zijn afschuwelijke gedrag ligt in een stukje volkomen machteloosheid. Een rijkelijk bedeelde man als Karel, zo iemand die geboren wordt met genoeg briefjes en munten om zich van zijn volledige, vaak luxe bestaan te kunnen voorzien, raakt snel verwikkeld in de strijd van het schuldgevoel. Hieruit volgt dan een zeker woede waarmee wraak al snel gepaard gaat. En zo zorgt Karel, ook op die ene avond in november, ervoor dat de ongelijke verdeling voor een stukje wordt recht gestreken.

Zijn doel, zijn vertoning en zijn sluwheid brengt hij tezamen in één schijn, een beeld dat ver verwijderd is van de werkelijkheid. Wat hij namelijk doet met de buit, is niet wat men in eerste instantie van een dief als hij zou verwachten. Op de vroege morgen van 27 november loopt onze goedgehumeurde Karel weer door het dorp. In de verte ziet hij Helena zitten, een van de oudere buurtbewoners. Ze zit, zoals ze dat iedere dag doet, tegen het blauw geverfde pannendak van de supermarkt geleund met een verrot Starbucksbekertje in haar hand. Op het bekertje staat niet haar eigen naam, een eigen beker zou ze zich hoogstwaarschijnlijk niet kunnen veroorloven. Met een opvallende zwaai werpt Karel een biljet van vijftig euro in de beker. De ogen van de vrouw beginnen te glanzen en Karel loopt met zijn te grote grimas de straat uit, hoogstwaarschijnlijk met een nieuw meesterplan in het vooruitzicht.

2 opmerkingen:

  1. Hee Anna Roos,

    Je hebt een leuk stukje geschreven over Karel. Heel leuk bedacht, hoe jij denkt dat Karel in de moderne wereld te werk gaat.
    Je teksten zijn altijd aan de lange kant, maar deze zijn altijd zo geschreven, dat ik geïnteresseerd blijf. Je gebruikt soms wel lastige woorden, waardoor ik een zin een tweede keer moet lezen. Dit laat wel weer zien dat je een goede schrijfster bent.
    Ik heb 1 klein foutje kunnen ontdekken: in plaatse van zekere heb je zeker gebruikt. 'Hieruit volgt dat een zeker woede..'
    Verder heb ik geen foutjes kunnen ontdekken.

    Groetjes,
    Isabel van Wijk

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey Anna Roos,

    Wat een leuke tekst heb je geschreven. De inleiding van je verhaal viel me meteen op, doordat het zo mysterieus geschreven is. Ook vind ik de woorden die je gebruikt erg leuk en creatief bedacht, zoals 'criminele curriculum vitae'. Je beschrijft Karel op een duidelijke en leuke manier. Ik kan me wel een beeld vormen van de Karel die jij hebt neergezet.

    Het enige dat mij opviel was dat de tekst over Karel gaat in plaats van Elegast volgens de opdracht. Maar misschien heb je hier expres voor gekozen, aangezien de opdracht best vrij was.

    Al met al een leuke tekst! Goed gedaan.

    Groetjes,
    Mendy

    BeantwoordenVerwijderen