woensdag 1 oktober 2014

(klas 4) Leesgroep - N.B. telt niet mee als boek voor de boekenlijst


 Tijdens de derde periode van de vierde klas werkten we met psychologische thema's. We lazen teksten van Freud en andere invloedrijke personen. Vervolgens was het de bedoeling dat we een boek kozen met een centraal psychologisch probleem of karakter. Ik heb gekozen voor het boek 'zolang er leven is' van Renate Dorrestijn.

Renate Dorrestein – Zolang er leven is
Anna Roos


genre: psychologische roman
aantal bladzijdes: 320
uitgeverij: Contact
plaats: Amsterdam/Antwerpen
jaar eerste druk: 2004


Over de schrijfster
Op 25 januari 1954 werd een nu befaamde schrijfster, Renate Dorrestein, geboren. Ze groeide op in Amsterdam in een katholiek gezin. Ze begon al op jonge leeftijd te schrijven. In 1972 haalde ze haar gymnasiumdiploma waarop ze besloot niet te gaan studeren, maar te werken als verslaggeefster bij een weekblad: Panorama. In1977 stopte ze en ging ze columns schrijven voor andere bladen zoals De Tijd. Hiermee greep ze de aandacht van het Nederlands publiek als journalist. Maar wat ze het liefst wou doen is het schrijven van romans. Na veel pogingen om haar boeken te publiceren lukte dat voor het eerst in 1983 met haar boek Buitenstaanders. Ze werd hiermee succesvol en veel boeken volgden. De thema’s die centraal staan in haar boeken zijn meestal  maatschappelijke kwesties, dit spreekt een groot publiek aan, zowel nationaal als internationaal. Zo werd zij in 1991 uitgenodigd om mee te werken aan een bekend project: International Writers’ Program op de University of Iowa en werden haar boeken verfilmd in Duitsland. Renate Dorrestein kreeg veel prijzen, onder anderen de Libris Literatuurprijs, de AKO Prijs, de Trouw/NS publieksprijs, de International IMPAC Dublin Literary Award en de Annie Romein Prijs. In 1997 mocht ze het jaarlijkse Boekenweekgeschenk schrijven, genaamd Want dit is mijn lichaam.

Verhaal
Elk jaar rond de zomertijd komen drie gezinnen samen en houden zij een reünie. Dit startte door de drie vrouwen uit het gezelschap, zij zijn beste vriendinnen. Deze zomer ontbreekt een van hen: Veronica is overleden aan een ziekte. Haar man, Laurens, is nog in diepe rouw en dat weerklinkt zeker in het boek. Het gezin waarover het meest wordt verteld, bestaat uit Gwen, Timo en hun vijf kinderen. De derde vriendin heeft net haar man, Frank, verlaten en een nieuwe man, Leander, daarvoor in de plaats meegenomen. Dat zag niemand aankomen, dus in eerste instantie vallen Leander en zijn nogal helse gothic dochter niet in de smaak. Aan het begin van hun week besluiten de drie gezinnen te gaan picknicken, het is immers heerlijk weer. In de tijd dat de volwassenen verhalen uitwisselen, doen de kinderen hetzelfde. Niels vertrouwt Leanders dochter Yara totaal niet, ze probeert geesten op te roepen; ze ziet er apart uit en ze spreekt brutale taal. In een bijzonder gesprek tussen de kinderen grapt Yara dat ze Babette wel zou willen opeten. Niels echter, neemt dit serieus en wil haar beschermen. Als op een gegeven moment baby Babette verdwijnt, is het voor iedereen een raadsel waar ze kan zijn. Maanden hoort men van niets, en al die tijd is er één jongetje dat denk dat hij de beste beslissing heeft genomen door haar te beschermen voor die monsterlijke Yara.

Personages
v Laurens: in diepe rouw door de dood van zijn geliefde vrouw Veronica, voelt zich heel erg betrokken bij de verdwijning omdat hij mede verantwoordelijk was.
v Niels: zoontje van Laurens, maakt zich vaak zorgen, doet zich iets volwassener voor dan zijn leeftijdsgenoten, draagt altijd een gevoel van verantwoordelijkheid.
v Toby: zoontje van Laurens, niet zo’n denker als Niels.
v Beatrijs: staat altijd klaar voor Gwen in tijden van stress en paniek, is niet de aller slimste, zegt dingen soms op een andere manier dan ze bedoelde, maakt vaak beslissingen zonder erover na te denken (bijvoorbeeld: scheiden van Frank en een week later met Leander aan komen zetten).
v Frank: voormalige man van Beatrijs.
v Leander: heel zorgzaam tegenover Beatrijs, een beetje zweverig; hij is een ziener en gebruikt zijn gaven om te checken of Babette nog in leven zou zijn, wordt niet gelijk met open armen ontvangen door deze aparte trekjes, lijkt het altijd bij het juiste eind te hebben en is altijd kalm.
v Yara: de puberdochter van Leander, volledig gekleed in gothic stijl en gelooft in geesten met alles erop en eraan, maakt andere mensen hierdoor bang (inclusief de kinderen), eigenwijs, onaangepast en opzoek naar zichzelf.
v Gwen: sociaal in het opzicht dat ze altijd alles doet om mensen tevreden te stellen, heeft weinig inlevingsvermogen; soms komen haar zinnen er botter uit dan ze bedoelde, heeft moeite met het uitten van haar gevoelens, verandert halverwege het boek van vrij nuchter naar wantrouwend.
v Timo: ziet overal het positieve van in, neemt dingen niet te zwaar, raakt toch wel vaak in paniek bij de verdwijning van zijn dochter en probeert zoveel mogelijk te helpen; dit wordt niet altijd gewaardeerd.
v Klaar en Karianne: tweelingdochters van Timo en Gwen.
v Marise en Marleen: tweelichtdochters van Timo en Gwen, trekken het meest op met Bobbie.
v Babette: het vermiste baby’tje van Gwen en Timo, normaal erg aanwezig; ze maakt veel geluid.
v Bobbie: zus van Timo, nogal op zichzelf, moet niets hebben van nieuwe mensen (in dit geval de nieuwe verschijning van Beatrijs), heeft haar mening over alles klaar en is ervan overtuigd dat dit de juiste is, gek op Babette.

Setting
Het grootste deel van het boek speelt zich bij af bij het vakantiehuisje van Gwen en Timo en de omgeving. Het speelt zich af in het nu, dat is te zien aan kenmerken van deze tijd zoals bepaalde series op TV waar Yara over praat. Het verhaal speelt zich niet helemaal op chronologische volgorde af; soms zijn er grote stukken flashback waar je als lezer volledig naar een andere periode wordt getrokken.

Vertelperspectief
Het verhaal wordt gekenmerkt door een meervoudig vertelperspectief: er wordt verteld vanuit Beatrijs, Niels, Gwen en Laurens. Vaak zijn dit gedachtes. De rest wordt verteld vanuit een onopvallende vertelstem.

Thematiek en Moraal
Thema’s die een rol spelen zijn onder anderen hoop, onzekerheid, (familie)relaties en vriendschap. Er is zowel hoop als onzekerheid door de verdwijning van Babette; telkens krijgt Gwen nieuwe hoop door tekenen en vondsten, maar vaak zijn ze onterecht en wordt ze teleurgesteld. Die teleurstelling draait vervolgens om tot een zekere wanhoop en desillusie: een climax. Ondertussen, terwijl men zoekt, komen steeds meer stukjes informatie uit het verleden terug. Dit zijn allemaal gebeurtenissen die de gezinnen samen meemaakten. Zo komen zowel conflicten als vriendschappelijke daden aan het woord en als lezer begin je steeds beter te begrijpen waarom personages doen zoals ze doen. De moraal van het verhaal is volgens mij dat hoop en desillusie gepaard gaan: je kunt geen hoop hebben zonder een wantrouwende ondertoon. Daarbij zijn vrienden en familie heel belangrijk om, hoe de uitkomst ook is, te zorgen voor geruststelling. Als je deze niet hebt, heb je ook geen hoop.

In verband met moeder-kindrelaties
Dit boek wordt van de vier boeken uit dit verslag waarschijnlijk het minst gekenmerkt door ons thema. Ik had verwacht dat moeder-kindconnecties meer centraal zouden staan toen ik het verhaaltje op de achterflap las. Hier heb ik dus weer van geleerd dat een boek een totaal andere wending kan nemen dan het lijkt. Wel zijn er enkele aspecten te zien waarin moeder en kind belangrijk zijn. Zo zie je bij de toch tamelijk nuchtere Gwen dat zelfs zij paniekbuien krijgt door het gemis van haar dochtertje. Pas nu het noodlot haar treft komt een andere Gwen naar boven met een soort overlangen om haar kleine meisje terug te vinden. Daar tegenover zie je ergernis van Gwens kant naar de dochter van Leander: een typisch voorbeeld van een helse puberdochter die alles doet wat ze niet zou moeten doen. Deze twee soorten connectie tussen moeder en kind zijn kenmerkend voor het thema dochters en moeders in het algemeen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten